Strona główna Festiwale i projekty Drums Fuzje IV Bydgoskie Drums Fuzje 2010 - Edycja Chopinowska
(5.12. godz. 16:00 - Pałac Nowy w Ostromecku)
ZADANIE ZREALIZOWANE Z BUDŻETU MIASTA BYDGOSZCZY I DOFINANSOWANE PRZEZ
SAMORZĄD WOJEWÓDZTWA KUJAWSKO - POMORSKIEGO
1.12. godz. 19:00 - KUBA STANKIEWICZ - CHOPIN SONGBOOK
Inga Lewandowska – śpiew
Grzegorz Nagórski - puzon
Kuba Stankiewicz- fortepian
Andrzej Święs - kontrabas
Łukasz Żyta - perkusja
Grzegorz Nagórski działalność artystyczną rozpoczął w czasie studiów na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w Akademii Muzycznej w Katowicach. Przed rozpoczęciem studiów współpracował z zespołami: Big Band Gdańsk Jerzego Partyki oraz "New Coast". Z zespołem "Young Power" dokonał dwóch nagrań fonograficznych oraz występował na dużych festiwalach w kraju i za granicą, miedzy innymi wystąpił z tym zespołem na Jazz Jamboree w Warszawie oraz na festiwalach europejskich takich jak : "Jazz and Blues" w Sztokholmie, "Berliner Jazz Tage" i "Molde Jazz Festiwal" w Norwegii.
Swój debiut profesjonalny rozpoczął na Festiwalu Pianistów Jazzowych w Kaliszu w 1982 r. z projektem "Play Monk" Jana Ptaszyna Wróblewskiego. W latach 1984 - 1986 koncertował z zespołem "After Action Satisfaction" Wojciecha Groborza.
Po ukończeniu studiów muzycznych w Katowicach, Grzegorz Nagórski otrzymał stypendia do dwóch wyższych uczelni muzycznych w USA. W latach 1990 -1991 studiował w Florida Atlantic University w Boca Raton, a w 1993 roku ukończył University of Miamii. W tamtym okresie współpracował między innymi z : Ira Sullivanem, oraz wystąpił z: Ray Charlsem, Tito Puente, Joe Henderson'em, Michaelem Breckerem, Marią Schneider, Phil Woods'em, Slide Hampton'em, Johnem Fedchock'em oraz Red Rodney'em. W roku 1994 wziął udział w "Jazz Fest" w University of Wisconsin - Green Bay z trębaczem Bobby Shew oraz wziął udział w Twenty-first Annual International Conference , Boston, Massachusets USA. Od roku 1995 do 1996 Grzegorz Nagórski był członkiem "Charlie Persip Super Big Band", z którym współpracował w czasie swojego pobytu w Nowym Yorku.
Po powrocie do Polski w 1996r. Grzegorz Nagórski kontynuował swoją działalność artystyczną koncertując i nagrywając płyty z czołowymi polskimi muzykami jazzowymi. W roku 1997 r. nagrał płytę z Robertem Majewskim "Coś dla ludzi". W 1998 roku rozpoczął współpracę z Henrykiem Miśkiewiczem , z którym nagrał płytę "Ja nie chcę spać". W tym samym roku koncertował z Wojciechem Staroniewiczem i ze Zbigniewem Namysłowskim, z którymi nagrał płyty "Karambola" (W.Staroniewicz) oraz "3 Nights" (Z. Namysłowski). Płyty H. Miśkiewicza i W. Staroniewicza były nominowane do nagrody Fryderyków. W roku 1998 wystąpił na festiwalu Jazz Jamboree w Warszawie z Henrykiem Miśkiewiczem, Leszkiem Możdżerem, Piotrem Wojtasikiem, Michałem Miśkiewiczem oraz specjalnym gościem Joe Lovano.
W tym samym roku rozpoczął współpracę z Jazz Big Banb Graz (Austria) i w 1999 roku nagrał płytę "JBBG plays the music of Ed Neumeister". " Ulice wielkich miast" to tytuł płyty nagranej w 1999 roku z Kubą Stankiewiczem i Ingą Lewandowską. Również w 1999 roku nagrał płytę z Izą Zając "Piosenki dla Armstronga" oraz zagrał koncert w Gdańsku Jazzmeni Janowi Pawłowii II, którego efektem jest płyta "Droga do Ciebie".
Jako jedyny polski muzyk w 2000 roku wystąpił z EBU Jazz Orchestra z Bugge Wesseltoft i Lars Erik Gudim w Bergen (Norwegia) oraz nagrał z tą orkiestrą płytę. W roku 2000 współpracował z największym aranżerem i kompozytorem wszech czasów Bobem Brookmeyer'em. Wystąpił z nim na festiwalu Salzburger Jazz Herbst (Austria) oraz nagrał płytę "Jazz Big Band Graz plays music of Bob Brookmeyer". W roku 2001 wystąpił z Ewą Urygą z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Śląskiej.
W 2002r. Grzegorz Nagórski wziął udział w Bielskiej Zadymce Jazzowej, gdzie wystąpił z Janem Ptaszynem Wróblewskim (saksofon, cztery puzony i sekcja rytmiczna). W tym samym roku wystąpił w klubie Porgy & Bess w Wiedniu z projektem Kuby Stankiewicza "Sound pictures". W 2003r. Grzegorz Nagórski nagrał drugi projekt z Kubą Stankiewiczem i Ingą Lewandowską "Chopin Songbook". Z programem tym wystąpił na JVC Festival w Warszawie oraz w Grazu i Rzymie. Na przełomnie listopada i grudnia prowadził wykłady na "Cologne Jazz Night" w Kolonii.
Andrzej Święs - czołowy kontrabasista młodego pokolenia polskiej sceny jazzowej - absolwent Instytutu Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach.
Na stałe współpracuje z zespołem Soundcheck oraz kwartetem Grzegorza Nagórskiego. Na swojej drodze muzycznej miał przyjemność pracować z takimi artystami jak:Lee Konitz, Janusz Muniak, Jan „Ptaszyn"Wróblewski, Adam Pierończyk, Piotr Baron, Joachim Mencel, Ewa Bem.
Łukasz Żyta ukończył Państwową Szkołę Muzyczną I i II st. im. A. Rubinsteina w Bydgoszczy w klasie perkusji (1994). Absolwent Akademii Muzycznej w Katowicach na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej (1998).
Zadebiutował na jazzowej scenie w 1993 roku, biorąc udział w konkursie Jazz Juniors w Krakowie z zespołem Youth Formation. Z zespołem Joint Venture został laureatem I nagrody na tym festiwalu w 1995, na Festiwalu Standardów Jazzowych w Siedlcach (1996) oraz nagrody dla najbardziej obiecującej grupy na Europe Jazz Contest w Hoelaart (1996). Jest laureatem I nagrody Konkursu Perkusistów Jazzowych w Grodzisku Mazowieckim (1998). Otrzymał również wyróżnienie indywidualne na Festiwalu Jazz nad Odrą we Wrocławiu (1998).
Muzycy z którymi współpracował i nagrywał to m.in.: Janusz Muniak, Jan Ptaszyn Wróblewski, Tomasz Szukalski, Zbigniew Namysłowski, Kuba Stankiewicz, Piotr Wojtasik, Piotr Baron, Andrzej Cudzich, Grzegorz Nagórski, Jarosław Śmietana, Henryk Miśkiewicz, Darek Oleszkiewicz, Michał Tokaj, Piotr Wyleżoł, Grażyna Auguścik, Urszula Dudziak, Iza Zając, Agnieszka Skrzypek, Ewa Bem, David Doruzka, Jaromir Honzak, Lee Konitz, Bennie Maupin, Dino Saluzzi, David Murray , David Friedman , Bobby Watson , Brad Terry , Tuna Otenel, William Galison, Steve Logan.
Koncertował w Niemczech, Austrii, Czechach, na Węgrzech, Słowacji, w Izraelu, Grecji, Turcji, Bułgarii, Litwie, Rosji, Ukrainie, Białorusi.
szczegóły
2.12. godz. 19:00 - FOURTH FLOOR
Dominik Rosłon oraz Jan Freicher - wibrafon marimba
Marcin Grabowski - bass
Radek Szarek - perkusista
Powstały w 2006 roku zespół Fourth Floor bazuje na nietypowym składzie instrumentalnym, którego trzon stanowi synteza brzmienia wibrafonu i marimby (sztabkowych instrumentów perkusyjnych). Na instrumentach tych grają współpracujący od wielu lat Dominik Rosłon oraz Jan Freicher. Ich telepatyczne porozumienie na scenie wywołuje wrażenie, że dwie osoby przy dwóch różnych instrumentach płynnie zlewają się, tworząc jednego solistę. Sekcję rytmiczną zespołu stanowią gitarzysta basowy Marcin Grabowski oraz perkusista Radek Szarek. Wszyscy czterej są gruntownie wykształconymi muzykami (m.in. przez elitarny Wydział Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach) i posiadają ogromne doświadczenie w branży muzycznej. Nowatorskie podejście do muzyki, błyskotliwe aranżacje, niebanalne kompozycje, a do tego niezwykle wysoki kunszt artystyczny-wirtuozeria połączona z ogromną swobodą i lekkością wykonawczą - to wszystko składa się na sukces grupy Fourth Floor. Oryginalna koncepcja muzyczna zespołu zaowocowała I nagrodą w konkursie aranżacji w Fürth (Niemcy) na dwa miesiące przed pierwszymi publicznymi występami. Działalność koncertowa, z miejsca spotkała się z uznaniem ze strony zarówno krytyki, jak i publiczności. W roku 2007 muzycy zdobyli po dwie pierwsze nagrody na niemieckim Summer Jazz Festival oraz na legendarnym, najstarszym w Polsce – Jazz Nad Odrą. Dodatkowo polska publiczność przyznała im prestiżową nagrodę Klucz Do Kariery 2007. Zespół zaistniał także na festiwalach Jazzwelten Dresden, Jazz Forum Festival, Krokus Jazz Festiwal, Bielska Zadymka Jazzowa, Jesień Jazzowa Gorzów Jazz Celebrations, Jazztage Görlitz, a koncerty Fourth Floor okalano występami takich gwiazd, jak Kenny Garret, Nils Petter Molvaer, Jean Luc Ponty czy Bill Evans.
Wszyscy, którzy zetknęli się z twórczością grupy są zgodni w opinii, że mamy do czynienia z nowym pasjonującym zjawiskiem. Nikt dotychczas nie przypuszczał, że tak znakomicie może zabrzmieć ten nietypowy zestaw instrumentów.
Muzyka prezentowana przez Fourth Floor to autorskie kompozycje, pełne świeżości, młodzieńczej witalności oraz optymizmu muzycznego. Występy grupy każdorazowo wywołują ogromny entuzjazm u bardzo szerokiego grona odbiorców. Mimo, że w ich twórczości doszukać się można wpływów muzyki latynoskiej, popu czy współczesnej muzyki tanecznej, stylistykę Fourth Floor nie sposób zamknąć w jakiekolwiek ramy. Toteż pomimo zdobywanych ważnych jazzowych trofeów, zespół przekonuje do siebie rzesze ludzi nie mających na co dzień styczności z tym gatunkiem.
3.12. godz. 19:00 - koncert zespołu ANDRZEJ JAGODZIŃSKI TRIO
Andrzej Jagodziński - fortepian
Adam Cegielski - kontrabas
Czesław Bartkowski - perkusja
4.12.godz. 19:00
Leszek Kułakowski - fortepian
Piotr Kułakowski – kontrabas
Jacek Pelc – perkusja
gościnnie wystąpi KRZESIMIR DĘBSKI – skrzypce
Leszek Kułakowski – kompozytor, pianista jazzowy, teoretyk muzyki, pedagog, zwany przez krytykę "wizjonerem jazzu". Kompozytor ponad 150 utworów jazzowych na zróżnicowane obsady instrumentalne i instrumentalno-wokalne, od zespołów jazzowych po big-bandy i orkiestry symfoniczne. Kułakowski tworzy także muzykę współczesną, jest zwany guru "trzeciego nurtu" - łączącego muzykę współczesną z jazzem. Nagrał dziewięć płyt autorskich, nad kolejnymi pracuje.
Jest prof. Akademii Pomorskiej w Słupsku, dyrektorem Instytutu Muzyki AP w Słupsku oraz Akademii Muzycznej w Gdańsku, prowadząc klasę kompozycji, a także kierownikiem i założycielem kierunku "Jazz i muzyka estradowa" Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. Fascynacja muzyką i osobowością Krzysztofa Komedy inspiruje Kułakowskiego do organizacji Komeda Jazz Festival w Słupsku i Gdańsku, by kultywować i rozwijać twórczo dzieło Krzysztofa Komedy, zwanego "Chopinem Jazzu".
Najnowszym dziełem Kułakowskiego jest "Missa Miseri Cordis" (Msza Serca Ubogiego), skomponowana na solistów, chór mieszany i orkiestrę. Jej prawykonanie odbyło się 2 kwietnia 2008 r. w słupskim Kościele Mariackim, w III. rocznicę śmierci Jana Pawła II.
Do najważniejszych utworów Kułakowskiego należą: "Missa Miseri Cordis"; "Piano concerto" na fortepian z orkiestrą; "Dyskretny urok konsonansów" na orkiestrę smyczkową; "Ewencja", "Free Steps", "Walczyk Dekadencki" – na trio jazzowe i orkiestrę; "Eurofonia" na głos solowy, kwintet jazzowy i orkiestrę (kompilacja muzyki współczesnej, polskiego stylizowanego folkloru i jazzu – motto kompozytora " Do Europy tak, ale z polską kulturą", w ankiecie czytelników Jazz Top 2000 miesięcznika Jazz Forum "Eurofonia" zastała wybrana "Albumem Roku"); "Aleatomodalblues", "Cap Ca Rap", "Repetition 2005" na big band jazzowy. W iego zespole występuje także kontrabasista - Piotr Kułakowski.
Jacek Pelc - absolwent klasy perkusji Państwowego Liceum Muzycznego w Bydgoszczy (1978) oraz Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach (1982).
1978 – 1982 – liczne koncerty estradowe, festiwalowe, klubowe i częste nagrania radiowe z akademickim Big-bandem (m.in. dłuższa współpraca z Andrzejem Rosiewiczem), koncerty klubowe ze Stanisławem Sojką, oraz z Kwintetem Jerzego Główczewskiego (pierwsze nagranie archiwalne dla Programu III Polskiego Radia z koncertu w klubie Pod Jaszczurami – Kraków), wreszcie angaż na stanowisko perkusisty u Jarka Śmietany w grupie Extra Ball – początek intensywnej pracy w trasach koncertowych i udział w nagraniu płyty „Mosquito” z gościnnym udziałem Jana „Ptaszyna” Wróblewskiego.
1983 - 1985 W ramach działalności grupy Extra Ball współpraca z Andrzejem Zauchą (obejmująca też archiwalne nagrania radiowe), udział w polskich i europejskich festiwalach jazzowych (Jazz Nad Odra, Jazz Jamboree, North Sea Jazz Festival, Umbria Jazz, Jazz Ost/West i inne.). Występy z formacjami Jarka Śmietany (m.in. Symphonic Sound Orchestra) i plejadą polskich i zagranicznych artystów jazzowych (Z. Namysłowski, H. Majewski. H. Miśkiewicz, T. Szukalski, Freddie Hubbard i inni). Nagrania płytowe (patrz: dyskografia). Skromny debiut kompozytorski – utwór „Scandinavian Song” znalazł się na płycie J. Śmietana „From One to Four”.
Wrzesień 1985 – Sierpień 1986 Rok intensywnej współpracy z grupą Namysłowski / Śmietana Band na estradach polskich i w kilkunastu krajach Europy (liczne trasy koncertowe, festiwalowe, nagrania dla radiowej Trójki). Koncerty i nagranie płyty dla wytwórni Supraphon z formacją Czech – Polish Leaders Big Band pod dyrekcją Milana Svobody.
1986 – 1991 współpraca z formacjami: Sounds, Polish Jazz Stars Jarka Śmietany, koncerty klubowe i festiwalowe w Polsce, Niemczech, Holandii, Turcji, Indiach, Francji (z udziałem m.in. Anny Jurksztowicz, Krzesimira Dębskiego Andrzeja Jagodzińskiego, Piotra Barona, Janusza Szprota).
Ponadto w latach 1982 - 1990 regularny udział w roli wykładowcy w warsztatach muzycznych w Chodzieży, Margoninie, Puławach, Brzozowie, Bilkent University w Ankarze ( Turcja).
1992 – 1995 – koncerty, nagrania radiowe i płytowe z własną formacją City Jazz Trio z udziałem Krzysztofa Herdzina - p i Grzegorza Nadolnego – b, współpraca z kwartetem Jana „Ptaszyna” Wróblewskiego.
1995 – 1999 – współpraca z muzykami niemieckimi, czeskimi i słowackimi w formacjach własnych i gościnnie (zespoły J. Pelc International Jazz Quintet, Adderley Memorial Band, Dirk Engelhardt East to West i inne), nagrania płytowe (patrz dyskografia), występy klubowe i na festiwalach (Niemcy, Czechy, Polska, Słowacja). Gościnne występy z legendarnym czeskim bigbandem Gustav Brom Orchestra (m.in. praska Lucerna). Współpraca redaktorska z magazynem Jazz Forum (recenzje płytowe, felietony).
1999 – 2003 – Założenie własnej formacji Electric Trio z udziałem gitarzystów Piotra Olszewskiego i Kuby Kujawy oraz basisty Grzegorza Nadolnego, koncerty i nagrania płytowe (Electric Trio, Unia, GuDrumBa). Częste występy w klubie i kwartecie Janusza Muniaka w Krakowie. Równolegle 2001 – 2008 początek regularnej współpracy artystycznej z formacjami Leszka Kułakowskiego (od tria do orkiestry symfonicznej). Koncerty i festiwale z udziałem wybitnych artystów (m.in. Eddie Henderson, Ed Schuller, Brad Terry, klasyczna wokalistka Olga Szwajgier), nagrania płytowe (patrz dyskografia).
2005 - 2008 – Nagrana we własnym studio (BUMS) tytułowa kompozycja z płyty GuDrumBa znalazła się na dwupłytowej składance The Best of Polish Jazz 2005 oraz trafiła w formie zapisu nutowego na łamy książki European Real Book wydanej rok później w USA przez wydawnictwo Sher Music Co. i dystrybuowanej globalnie. Kompozycja Hurly Burly została zarejestrowana na płycie pt. Out Point Lutra Lutra nagranej i wydanej w Niemczech. W międzyczasie ukazała się płyta Jarka Śmietany „Story of Polish Jazz” z tytułowym hitem, którego tekst napisał Pelc wspólnie ze Śmietaną. Kontynuacja działalności Electric Trio i tworzenie okazjonalnych formacji z gościnnym udziałem Z. Namysłowskiego, J. Śmietany, oraz innych wybitnych artystów polskiej sceny jazzowej. Coroczny udział od 1997 w roli wykładowcy klasy perkusji w Warsztatach Gitarowych w Gdyni oraz koncerty z udziałem m.in. Krzysztofa Ścierańskiego, Marka Napiórkowskiego i Doroty Miśkiewicz. Współpraca redaktorska z magazynem Gitara i Bas + Bębny, a od 2006 przyjęcie stanowiska i obowiązków redaktora naczelnego czasopisma Top Drummer (w tej roli udział m.in. w muzycznych targach Namm Show w USA 2007 i 2009, Musikmesse we Frankfurcie 2006 – 7 – 8 – 9, Music Media w Krakowie 2006, 2007, 2008).
2008 - Założenie mini formacji GuDrumBa Duet z udziałem wybitnego perkusisty Marcina Jahra – oferty artystycznej skierowanej do rynku i audytorium perkusyjnego (koncerty na festiwalach: Bydgoskie Drums Fuzje 2008 i Krakowski Festiwal Perkusyjny „Źródła i Inspiracje” 2009). Koncerty z Justyną Bacz promujące płytę „Brassens Mon Amour”
2009 – udział w roli solisty w Festiwalu Prapremier w zespole Leszek Kułakowski Ensemble Piccolo i NOSPR (Narodowa Orkiestra Symfoniczna Polskiego Radia) w Katowicach – zarejestrowany przez Polskie Radio.
Krzesimir Dębski - kompozytor, skrzypek jazzowy, dyrygent, aranżer i producent muzyczny, urodzony 26 października 1953 w Wałbrzychu.
Studiował w klasie kompozycji Andrzeja Koszewskiego oraz dyrygenturę pod kierunkiem Witolda Krzemieńskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Od 1980, jako lider zespołu jazzowego String Connection, koncertował w Europie, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Uczestniczył w wielu festiwalach, m.in. w Reno, Paryżu, Berlinie, Norymberdze, Helsinkach, Hadze, Montrealu i Baden-Baden.
Jest laureatem I nagrody na Światowym Konkursie Jazzowym w Hoeilaart (1983), Nagrody im. Stanisława Wyspiańskiego (1985), nagród czytelników magazynu "Jazz Forum" dla Muzyka, Kompozytora i Skrzypka Roku (1983-86). W 1985 znalazł się w ankiecie amerykańskiego pisma "Down Beat" wśród dziesięciu najlepszych skrzypków jazzowych świata. W 1986 otrzymał I nagrodę Konkursu Kompozytorskiego z okazji 25-lecia Festiwalu Polskiej Muzyki Współczesnej "Poznańska Wiosna Muzyczna". W 1988 zdobył nagrodę Kanadyjskiej Akademii Filmowej "Genie Award" oraz Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci. W 1998 uzyskał w Stanach Zjednoczonych nominację do "Emmy Award" za muzykę do filmu Andrzeja Maleszki "Maszyna Zmian". W 2000 otrzymał nagrodę Fryderyk w kategorii "Kompozytor Roku" oraz nagrodę Międzynarodowej Akademii Filmowej "Philip Award" za muzykę do filmu "Ogniem i Mieczem". W 2001 na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Pyrgos w Grecji nagrodzono jego muzykę do filmu "W Pustyni i w puszczy". Muzyka do filmu "Stara Baśń" została wyróżniona Złotą Kaczką 2003 przez czytelników czasopisma "Film". W 2005 otrzymał zamówienie od hollywoodzkiej wytwórni LimeLight Films na skomponowanie muzyki do 16 filmów Charlie Chaplina z lat 1914-17.
Krzesimir Dębski nagrał ponad 30 płyt ze swoimi kompozycjami dla wielu prestiżowych wytwórni płytowych. Od 1986 ograniczył działalność koncertową, poświęcając się twórczości kompozytorskiej. Skomponował ponad 50 utworów symfonicznych i kameralnych. Jest autorem muzyki do ponad 50 filmów fabularnych i dokumentalnych, tworzy także muzykę teatralną (ponad 40 premier) i eksperymentalną. W 1991 podjął również działalność dyrygencką, a jego dyskografia jako dyrygenta obejmuje już kilkanaście tytułów, m.in. z muzyką filmową dla Sony Classical. Prowadził koncerty z udziałem takich międzynarodowych gwiazd, jak: José Carreras, José Cura, Ewa Małas-Godlewska, Adam Makowicz, Canadian Brass, Vadim Riepin, Jean-Luc Ponty, Mark O’Connor, John Blake i Nigel Kennedy.
W latach 1995-99 Krzesimir Dębski był członkiem Prezydium Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich. Był również wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. Wykładał na letnich kursach muzycznych m.in. w Ankarze, Darmstadt i San Diego.
Wzięty kompozytor filmowy i większości melomanów kojarzyąc się właśnie z tą dziedziną. Ostatnio pisał muzykę do ekranizacji wielkich dzieł polskiej literatury, a komponuje również dla wytwórni w Hollywood. Ma za sobą wspaniałą karierę jazzmana. W 1985 roku znalazł się wśród dziesięciu najwybitniejszych skrzypków jazzowych na świecie wybranych przez prestiżowe amerykańskie pismo "Down Beat". Nie rezygnuje jednak z pisania muzyki poważnej, a nawet stawia ją na pierwszym miejscu w swojej pracy twórczej.
szczegóły
5.12. godz. 16:00 - Nahorny - Chopin (Fantazja polska) - Pałac Nowy w Ostromecku
Włodzimierz Nahorny – leader, fortepian
Dorota Miśkiewicz – śpiew, skrzypce
Henryk Gembalski – skrzypce
Wojciech Staroniewicz – saksofon tenorowy i sopranowy
Mariusz Bogdanowicz – kontrabas
Piotr Biskupski - perkusja
Włodzimierz Nahorny połączył świat muzyki poważnej i jazzu, tworząc nową wartość wykraczającą poza znane powszechnie stereotypy. To wśród polskich jazzmanów twórca najbardziej słowiański i romantyczny. Oryginalne partie fortepianowe przeplatają się tu z przetworzeniami tematów oraz z nowym materiałem skomponowanym przez jazzmana. Nahorny przeszedł wszystkie stopnie muzycznej edukacji uzyskując absolutorium w klasie klarnetu sopockiej PWSM. Już w okresie studiów w 1959 stworzył swój pierwszy kwartet Little Four. Jeszcze w tym samym roku rozpoczął współpracę z zespołem North Coast Combo oraz - jako klarnecista - z zespołem jazzu tradycyjnego Tralabomba Jazz Band. Występował też w orkiestrze Filharmonii Bałtyckiej.
W 1962 wystąpił po raz pierwszy na Jazz Jamboree i to w roli solisty - saksofonisty altowego w big bandzie Jana Tomaszewskiego. Na tej imprezie pojawiał się prawie przez 15 lat (prezentując się w różnych - głównie Andrzeja Trzaskowskiego - zespołach w latach 1962-1977). Autorskie trio zaprezentował w 1965 na festiwalu Jazz nad Odrą. W Wiedniu (1966-1967) uhonorowany został nagrodą otrzymaną z rąk Duke'a Ellingtona. Współpracował z Bim Bomem.
Nahorny sięgał po rozmaite muzyczne tworzywo: raz komponując balladę "Jej portret", z drugiej strony realizował się w jazzowych zespołach Andrzeja Kurylewicza, Krzysztofa Sadowskiego, Andrzeja Trzaskowskiego, Ptaszyna Wróblewskiego. Bywał też muzykiem rockowej grupy Breakout (nagrał z nimi dwie płyty), towarzyszył wokalistom - Mariannie Wróblewskiej, Łucji Prus, grupie Novi Singers oraz łączył jazz z muzyką klasyczną. Sporym sukcesem stały się jego jazzowe interpretacje cyklu "Mity" Karola Szymanowskiego.
Nahorny jest muzykiem wszechstronnym, zapraszanym do nagrań i koncertów innych twórców (np. orkiestr radiowych, zespołów Kazimierza Jonkisza, Jana Jarczyka, Tomasza Szukalskiego). Swoich sił próbował także jako kompozytor muzyki filmowej i teatralnej. Spod jego pióra wyszły znane tematy jazzowe i popularne piosenki.
Współcześnie nagrał serię płyt "Fantazja Polska" z jazzową interpretacją twórczości Karola Szymanowskiego ("Mity", 1997), Fryderyka Chopina ("Nahorny-Chopin. Fantazja polska", 2000) i Mieczysława Karłowicza ("Nahorny gra Karłowicza", 2000). Obecnie jest wykładowcą Akademii Muzycznej w Gdańsku na kierunku Jazz i Muzyka Estradowa.
23 marca 2003 Opera Bałtycka wystawiła premierę baletu "Fantazja Polska".
Absolwentka Akademii Muzycznej w Warszawie w klasie skrzypiec. Pierwsze nagrania studyjne i telewizyjne rozpoczęła będąc jeszcze w liceum.
W 1994 roku zajęła II miejsce na konkursie w ramach Międzynarodowych Spotkań Wokalistów Jazzowych w Zamościu. W tym samym roku została członkiem sekstetu Włodzimierza Nahornego, z którym nagrała cztery płyty (jako wokalistka i skrzypaczka). Współpracowała z największymi gwiazdami muzycznego show-businessu: m.in. Tomaszem Stańko, Nigel'em Kennedy, Grzegorzem Turnauem, Wojciechem Młynarskim, Ewą Bem, Janem „Ptaszynem" Wróblewskim, Anną Marią Jopek (m.in. projekty z Patem Metheny i Mino Cinelu) i innymi.
Rok 2006 zaowocował ekskluzywnym nagraniem duetu z Cesarią Evorą na krążek „Rogamar", który szybko osiągnął status „złotej płyty". Otrzymała tym samym swoistą legitymację do światowej kariery, będąc, jako jedyna polska wokalistka oprócz Kayah, zaproszona do wspólnego nagrania utworu z królową Wysp Zielonego Przylądka. Kilkakrotnie występowała na Festiwalu w Opolu (Debiuty '96, Premiery '04 oraz Premiery '08, a także podczas koncertu „Swiat w obłokach" poświeconego Markowi Grechucie). Pojawiała się również na wielu innych festiwalach m.in. Jazz Jamboree ('97, '01, '04), Ingolstaedter Jazz Tage, Jazz Rally w Dusseldorfie, Edynburg Jazz & Blues Festiwal, Ladies Jazz Festiwal, Wielkanocny Festiwal im. Ludwiga van Beethovena. Sacrum-Profanum.
Artystka o niepowtarzalnym, charakterystycznym stylu i muzycznej ekspresji, której znakiem rozpoznawczym są nastrojowe, liryczne kompozycje balansujące na granicy jazzu i wyrafinowanego popu. Na jej płytach odnaleźć można kobiece, pełne zmysłowości ballady, delikatne bossanovy, klimaty etniczne, ale i ostrzejsze rockowe nuty. Wyróżnia się elegancją i skromnością. Łagodna na płytach, bywa drapieżna na koncertach, charyzmatyczna na scenie, błyskawicznie nawiązuje kontakt z publicznością, a jej głos jest tak urodziwy jak ona sama.
Jako kompozytorka i autorka tekstów Dorota ujawniła się już w 2002 roku, kiedy wydała płytę "Dorota Miśkiewicz Goes To Heaven - Zatrzymaj się" (nominacja do Fryderyka w kategorii jazzowy album roku). W październiku 2005 ukazała się jej kolejna solowa płyta "Pod rzęsami", która odmieniła nieco życie tej elitarnej wokalistki przynosząc jej sporą popularność.
Po długim oczekiwaniu, 22. września 2008 na rynku pojawia się „Caminho" (Sony BMG). Na nowym albumie Dorota łączy jazz ze szlachetną piosenką i swoim własnym, wyjątkowym stylem okraszonym rytmami utęsknionej Brazylii... „Caminho" czyli droga. Ten obco brzmiący tytuł nowej produkcji zwraca uwagę na perkusjonistę Guello, który na nagrania przyleciał specjalnie z São Paulo. Brazylijskie podejście do rytmu nadało koloryt wszystkim piosenkom, nie tylko sambom i bossanovom (nominacja do Fryderyka w kategorii album roku pop oraz wokalistka roku).
Na płycie odnajdziemy dwa piękne duety - z Grzegorzem Turnauem oraz z Grzegorzem Markowskim. Ponadto na uznanie zasługuje udział w kilku piosenkach wybitnego pianisty - Marcina Wasilewskiego, a także gitarzysty, współkompozytora i współproducenta płyty - Marka Napiórkowskiego. Krążek osiąga status ZŁOTEJ PŁYTY w kategorii pop!!
Henryk Gembalski jest bez wątpienia jednym z najwybitniejszych polskich skrzypków jazzowych.
Jako wykładowca na Akademii Muzycznej w Katowicach, Gembalski jest jednym z niewielu na świecie nauczycieli oddanych uczeniu skrzypiec jazzowych. Techniczne mistrzostwo jego instrumentu jest powalające w odbiorze zarówno słuchowym jak i wzrokowym. Ponadto jego zdolność kontrolowania efektow elektronicznych na żywo czyni z niego jednoosobową sekcję smyczkową.
Wojciech Staroniewicz to "najbardziej melodyjny polski saksofonista", który grał na głównych scenach Jazz Jamboree, Warsaw Summer Jazz Days poprzedzajac koncerty Kenny Garett'a, Chick'a Corei i Davida Sancheza. Jest jedynym polskim sksofonistą, który zakwalifikował się do półfinału Międzynarodowego Konkursu Improwizacji Jazzowej w Waszyngtonie.
Jako sideman gra w wielu zespołach m.in. "Fantazji Polskiej" Włodzimierza Nahornego oraz norwesko polskiej grupie "Loud Jazz Band". Realizuje wspólny projekt z norweskim pianistą Helge Lienem. W ostatnich latach koncertuje jako solista z Polską Filharmonią Kameralną Sopot Wojciecha Rajskiego. Także jako solista, z okazji 100 lecia Sopotu, bierze udział w koncercie "Cztery pory roku" -wiosna, gdzie wykonuje specjalnie na tę okazję napisany przez siebie utwór na orkiestrę kameralną i zespół jazzowy oraz wykonuje solowe improwizacje w musicalach "Porgy and Bess" i "The Witness" w reżyserii Ryszarda Ronczewskiego.
Staroniewicz otrzymał nominację do nagrody Prezydenta Miasta Sopotu "Sopocka Muza" -2001. Przede wszystkim jednak, jest on autorem ciekawych projektów muzycznych: "Karambola", "Quiet City", "Hand -made" i "Conversession".
Mariusz Bogdanowicz, kontrabasista, absolwent Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach, w latach 1982-84 współtworzył Heavy Metal Sextet. Od 1991 roku prowadzi swoje zespoły. Dwie autorskie płyty: w 1995 roku "Back to the Bass" oraz "Confiteor Song" w 2001.
Muzyk bierze udział we wszystkich projektach Włodzimierza Nahornego i Janusza Strobla. Współpracował m.in. z Wojciechem Karolakiem, Andrzejem Jagodzińskim, Sławomirem Kulpowiczem, Andrzejem Kurylewiczem, Zbigniewem Preisnerem, Jarosławem Śmietaną, R. Rossem, M. Hendrix, D. Brown, B. Molenhofem. Jest autorem i wykonawcą muzyki do filmu Janusza Kijowskiego "Maskarada". Komponuje piosenki do tekstów Andrzeja Poniedzielskiego, Jana Wołka, Wojciecha Ziembickiego i Justyny Holm.
W styczniu 2009 odbyła się premiera spektaklu "Emigranci" Sławomira Mrożka z muzyką Mariusza Bogdanowicza, wykonywaną przez niego na żywo, solo na kontarabasie (Provisorium Kompania Teatr, Lublin). Ponadto jest producentem i wydawcą fonograficznym. Prowadzi wydawnictwo "Confiteor". Płyty: Herdzin, Bogdanowicz, Biskupski - "Seriale, Seriale...", Mariusz Bogdanowicz - "Confiteor Song", "Polska Dusza", Nahorny Trio "Dolce far niente... i nic więcej", Lora Szafan - "Śpiewnik Nahornego", Włodzimierz Nahorny Sextet - "Chopin Genius Loci".
Zajmuje się również publicystyką, m.in. przeprowadził dla Jazz Forum wywiady z Włodzimierzem Nahornym, Wojciechem Karolakiem, Krzysztofem Herdzinem i Maciejem Sikałą. W latach 2004-2008 prowadził w Jazz Radio audycję autorską "Jazz Travels". W 2005 roku odznaczony został brązowym medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis". Od 2006 wykłada na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.
Muzyka Bogdanowicza, jego gra na kontrabasie, ma swoje źródła również poza jazzowym idiomem. Niełatwo daje się zaszufladkować i ująć w stylistyczne ramy, jest ekspresyjna, czasem powściągliwa i refleksyjna. Jest instrumentalistą posiadającym swoje własne, oryginalne brzmienie.
Piotr Biskupski jest laureatem nagród indywidualnych konkursów jazzowych: Złota Tarka, Jazz nad Odrą. Współpracował z czołówką polskiej sceny jazzowej: Z. Namysłowski, W. Karolak, T. Szukalski, a ponadto z R. Rossem, M. Hendrix, D Brown, B. Molenhofem, S Weinert. Od wielu lat współtworzy większość projektów artystycznych W. Nahornego, J. Strobla, M. Bogdanowicza.
Często zapraszany jest do współpracy przez wykonawców różnych gatunków muzycznych. Jest poszukiwanym muzykiem studyjnym. Nagrał ponad 30 płyt. Jest bardzo wysoko cenionym pedagogiem. Prowadzi klasę perkusji w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, gdzie jest adiunktem. Wykłada na licznych kursach perkusyjnych i jazzowych. Propaguje muzykę jazzową w cotygodniowej autorskiej audycji „Jazz po północy” na antenie rozgłośni Polskiego Radia PIK. Aktywnie pisuje artykuły do fachowych pism muzycznych min. Top Drummer i Muzyk. Odznaczony medalem za szczególne osiągnięcia dla kultury narodowej Gloria Artis.
6.12. godz. 20:00 - Krzysztof Herdzin - Chopin
Krzysztof Herdzin - piano
Piotr Wojtasik - tp, flh
Maciej Sikała - ts
Jacek Niedziela - bass
Marcin Jahr - drums
Jazzowe ujęcie muzyki Chopina rozpisanej na pięć instrumentów typowych dla formacji hard-bopowej. Tematy i motywy chopinowskie pełnią rolę standardów wplecionych w błyskotliwy timing. Rasowe brzmienie, typowe dla legendarnej wytwórni Blue Note, przypomina czasy Horace Silvera i zespołu The Jazz Messengers! W 1995 r. wydali pierwszą płytę pt. "Chopin", którą wielu krytyków uznało za najbardziej "jazzowe" opracowanie utworów kompozytora.
