Zespół powstał w 1985 r. z większości członków grupy Morawski Waglewski Nowicki Hołdys. Pierwszy skład Voo Voo stanowili Wojciech Waglewski, Andrzej Nowicki (gitara basowa), Wojciech Morawski (perkusja) i Milo Kurtis (instrumenty perkusyjne i trąbka).

Na pierwszych koncertach, jeszcze w 1985 r., Morawskiego zastąpił Marek Czapelski, i z takim składem zespół zadebiutował na festiwalu w Jarocinie. Wkrótce z zespołu odeszli Nowicki, Kurtis i Czapelski, a na ich miejsce trafili bracia Jan Pospieszalski, grający na gitarze basowej i kontrabasie, Mateusz Pospieszalski (saksofon) oraz Andrzej Ryszka (Tie Break, ex-Krzak). W tym składzie zespół przetrwał przez wiele lat i nagrał sporo płyt. W 1997 r. grupa brała udział w kampanii wyborczej AWS. W roku 1998 z zespołu odszedł Jan Pospieszalski, który zaczął się zajmować pracą w mediach, a jego miejsce zajął Karim Martusewicz. Obecnie w Voo Voo grają: Wojciech Waglewski – gitara, śpiew – autor tekstów, kompozytor, aranżer, lider zespołu Mateusz Pospieszalski – saksofony, flet, klarnet basowy, instrumenty klawiszowe, akordeon, śpiew – kompozytor, aranżer Piotr "Stopa" Żyżelewicz – instrumenty perkusyjne Karim Martusewicz – kontrabas, gitara basowa – kompozytor, aranżer Na różnych płytach współpracowali z nimi między innymi Fiolka, Mamadou Diouf, "Ziut" Gralak, Anna Maria Jopek, Urszula Dudziak, Trebunie Tutki, DJ MAD, Fisz, a na płycie Flota zjednoczonych sił pojawiła się cała plejada znanych wykonawców.

Twórczość zespołu przechodziła ewolucję od początkowo mrocznych i surrealistycznych obrazów w warstwie tekstowej, okraszonych podobną muzyką, do coraz pogodniejszych i bardziej dynamicznych klimatów. Muzyka Voo Voo sięgała nieraz do żywiołowych, graniczących z transem rytmów, zapożyczonych z różnych gatunków muzycznych. Choć zespół łączy je ze sobą, poszczególne płyty mają jednak zwykle jakiś dominujący styl. W tekstach przeważa proste słownictwo, nawiązujące do mowy potocznej, ale jednocześnie są one pełne gier i zabaw językowych, a treść dotyczy często przeżyć egzystencjalnych i metafizycznych. Pod tym względem są bliskie utworom Lecha Janerki czy zespołu Raz, Dwa, Trzy, z którymi zresztą wielokrotnie koncertowali. Sam Waglewski uważa, że ważniejsza jest muzyka, a pisanie tekstów traktuje jako dodatek do niej.