Grupa Et Cetera, w skład której wchodzą: Joanna Gładykowska, Marietta Gabryszewska, Jarosław (Bisz) Jaruszewski, Agata Kotecka, Tomasz Owczarzak, Dariusz Ozimkiewicz, Piotr Stareńczak oraz Marina Dombrowska i Dominik Kiepura, została założona z inicjatywy Tomasza Owczarzaka i Piotra Stareńczaka - studentów Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, a później dołączyli do niej również Marietta Gabryszewska, Joanna Gladykowska, Agata Kotecka,  Dariusz Ozimkiewicz, i Jarosław Jaruszewski (nieobecny na spotkaniu).

Grupa powstała pod koniec 2006 roku i już w marcu 2007 roku miała okazję zaprezentować się szerszej publiczności w nieistniejącej już Winiarni. Kolejne spotkania odbyły się w klubie studenckim Beanus i na bydgoskim Podwórku z Kulturą.

Na początku prezentacji została odczytana zasada et cetera, która odnosi się do grupy. Według encyklopedii zasada et cetera to "sytuacja interakcyjna, w której partnerzy interakcji zgadzają się na niedopowiedzenia drugiej strony, uzupełniając ich wypowiedzi lub oczekując na dalszy ciąg interakcji nie zadając pytań o szczegóły, tak, aby interakcja nie została przerwana". Jak mówią członkowie grupy, bez tej zasady Et Cetera zapewne rozproszyłaby się, nie przetrwała w stałym składzie. W czasach gdzie uwaga na drugim człowieku jest zminimalizowana, nie tylko przez rozwój technologii, ale i postępujący egoizm, ciężko stworzyć strukturę, w której można działać nie narażając jej, wskutek osobistych urazów, na uszczerbek. Joanna Gładykowska powiedziała, że „Czasami takie się pojawiają, jednak składamy z nich ofiary w postaci naszych wierszy - dla dobra grupy, wspólnego istnienia. Żywego kontaktu, który (parafrazując słowa manifestu autorstwa Jarka Jaruszewskiego) wynikł z braku, głodu takich relacji, jakich w codziennym życiu nie doświadczaliśmy. Wcześniej skupieni na sobie, dziś potrafimy wyjść poza subiektywny okrąg postrzegania, przemienić wewnętrzne napięcia w twórczy potencjał, który pulsuje w obrębie grupy i rodzi coś, mamy nadzieję, wartościowego.”

Młodzi poeci stawiają regularność, cykliczność, stałość w opozycji do cech współczesnego świata, którego dynamizm i chwilowość tworzą byty efemeryczne, niewystarczalne. Et Cetera trwa. Przez wzajemną wyrozumiałość, życzliwość i poczucie, że można walczyć - o coś, zamiast ze sobą. „Cel nie zawsze bywa wyraźny jednak po chwili z mgły wyłania się poezja, i człowiek”- dodają. „Nasze spotkania, to taka koniunkcja planet krążących po oddzielnych trajektoriach...”-mówi Darek Ozimkiewicz. A pozostali mu wtórują mówiąc, że każde z nich zachowuje swoją odrębność, swój świat, jednak są to światy równoległe, wrażliwe nie tylko (co według Piotra Stareńczaka jest istotne) na bliskość, ale przede wszystkim obecność.